یه دنیا غصه دارم اما هیچکس نمیدونه
میون شک وباور منو جا گذاشتی
حالا تنها تو این شب من برات ترانه سازم
هجوم خستگی بی تو به قلب من میباره
تنم پناهی به جز اغوش گرم تو نداره
نخواه از من که من باشم بی تو و اروم بمونم
منی که عاشقت بودم و تا اخر هم همینم
من به اوج پاییز رسیدم , به اوج تباهی
و در اوج نیستی عاشق پاییزم ...
گلی را شاید زغمها سرشتند که از خودهم در آزاری تو ای دل
...
بمیردآنکه غربت رابنا کرد توراازمن ٫مرا از من جدا کرد
خدایاوحشت تنهائیم کشت
کسی باقصه ی من آشنانیست
دراین عالم ندارم همزبانی
به صداندوه مینالم روانیست
شبم طی شدکسی بردرنکوبید
به بالینم چراغی کس نیفروخت
نیامد ماهتابم برلب بام
دلم ازاین همه بیگانگی سوخت
به روی من نمی خندد امیدم
شراب زندگی درساغرم نیست
نه شعرم می دهد تسکین به حالم
که غیرازاشک غم در دفترم نیست
بیاای مرگ زیبا٫جانم برلب آمد
بیادرکلبه ای شوری برانگیز
بیا شعری با تابوتم بیا ویز
که این مرگ است وبردرمیزند دست
به قرار مهمی که دارید چند بار در دل تکرار کنید :
- من با توکل به خدائی که به من نیرو میبخشد بر همه ی
مشکلات فائق خواهم آمد.
اگر ایمانی به اندازه ی یک دانه ی خردل داشته باشی هیچ
کاری برایتان غیر ممکن نیست.
هر چند گناه ماست کشتی کشتی
غم نیست که رحمت تو دریا دریاست
قدرت ایمان معجزه می کند مشکلات شما ذهنی ست
آنچه خود تصمیم گرفتی با توکل به خدا انجام بده
خدا آنان که بر او اعتماد کنند را دوست دارد و همه را یاری می کند
" قرآن کریم "
امروز توانی و ندانی، فردا بدانی و نتوانی
ای کاش جوان ها می دانستند
و پیرها می توانستند
آروم بگو " خدایا من عاشق توام و به تو نیاز دارم هم اینک به قلبم بیا "
اون موقع است که دیگه هیچوقت تنها نیستی و خدا پیشته و مواظبته
یه پائیز دیگه هم داره تموم میشه مواظب دلت باش که همیشه
بهاری باشه ،مراقب لطافت روح مهربونت،دردهای نگفته ی سازت،
درهای بسته ی خلوت، زمزمه های تنهایی و غصه های ارغوانی ات
باش تا پاییز کاری که با زمین کرد را با دل تو نکنه.
هیچ کسیو جزبالایی پیدا نکردم٬وترجیح دادم به جای حرفام این شعرو بنویسم٬
پس گوش کن:
ای خدا !ای راز دار بندگان شرمگینت
ای توانایی که بر جان جهان فرمانروایی
ای خدا !ای هم نوای ناله ی پروردگانت
زین جهان ٬تنها تو با سوزدل من آشنایی
اشک میغلتد به مژگانم ز شرم روسیاهی
ای پناه بی پناهان !موسپیدوروسیاهم
بردربخشایشت اشک پشیمانی فشانم
تا بشویم شاید از اشک پشیمانی گناهم
وای بر من ٬با جهانی شرمساری کی توانم
تا به درگاهت بر آرم نیمه شب دست نیازی؟؟؟
با چنین شرمندگیها٬کی زدست من بر آید
تا بجویم چاره ی درددلی ازچاره سازی؟؟؟؟
ای بسا شب ٬خواب نوشین ٬گرم میغلتد به چشمم
خواب می بینم چومرغی میپرم در آسمانها
پیکرآلوده ام راخواب شیرین میرباید
روح من در جستجویت میپرد تا آسمانها
بر تن آلوده منگر٬روح پاکم را نظر کن
دوست دارم تا کنم در پیشگاهت بندگیها
من به تو رو کرده ام٬برآستانت سر نهادم
دوست دارم بندگی را با همه شرمندگی ها
مهربانا!با دلی بشکسته روی٬سوی تو کردم
رو کجا آرم اگر ازدرگهت گویی جوابم؟؟؟؟
بی کسم٬درسایه ی مهر تومیجویم پناهی
از کجا یابم خدایی گربه کویت ره نیابم؟؟؟؟
ای خدا!ای رازداربندگان شرمگینت
ای توانایی که بر جان وجهان فرمانروایی
ای خدا!ای هم نوای ناله ی پروردگانت
زین جهان٬تنها تو با سوز دل من آشنایی
زبانم را نمی فهمی ٫نگاهم را نمی بینی
ز اشکم بی خبر ماندی و آهم را نمی بینی
سخنها خفته در چشمم ٫نگاهم صد زبان دارد
سیه چشما!مگر طرز نگاهم را نمی بینی؟
سیه مژگان من !موی سپیدم را نگاهی کن
سپیداندام من !روز سیاهم را نمی بینی؟
پریشانم ٫دل مرگ آشنایم را نمی جویی؟
پشیمانم٫نگاه عذر خواهم را نمی بینی؟
گناهم چیست جز عشق تو ؟روی از من چه بر میگردانی؟
مگر ای ماه !چشم بی گناهم را نمی بینی ؟
به کجا می روی..؟
صبر کن٫صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو یا
دل از دیدن تو سیر شود بعد برو
ای کبوتر به کجا ؟قدر دگر صبر بکن٫آسمان پای پرت سیر شود بعد برو
خنده کن عشق زمین گیر شود بعد برو
یک نفر حسرت لبخند تورا می بارد
صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو
خواب دیدی شبی از راه سوارت آمد٫باش ای نازنین
ای مهربان خواب تو تعبیر شود بعد برو
تو اگر گریه کنی بغز من نیز می شکند
خنده کن ٫خنده کن....
یک صفت از خدا:رازداری
یک صفت از یامبر:مردم داری
یک صفت از ولی امرش:صبر در خوشی و ناراحتی
(چارلی چالین)
خیلی سخته ...
خیلی سخته تو که انقدر میگی دوست دارم بگی تو مال یکی دیگه ایو یه روز ...
پس
بگذر ز من ای آشنا چون از تو من دیگر گذشتم
دیگر تو هم بیگانه شو چون دیگران با سر نوشتم
(چون تاریکه سرنوشتم فانوس من شکسته
عمریه بغزی سنگین راه گلومو بسته)
محمد رفتنت گذشتن از ما بود ولی یاد تو هنوز با ماست
مقصدت هر جا که هست خدا نگهدارت باشه
به امید دیدار
آه... شاید عاشقانم نیمه شب گل به روی گور غمناکم نهند
با شما شهری صفت ها گفتگو دارم غیورم٬ شاعری پوچم٬ سخن بسته بگویم
از نسل حیوانم
سگم ٬روبهم، شغالم ،بزغاله ام
نه چرا بزغاله؟من از این حیوان آرام رازها دارم
سگم :استغفرالله سگ وفا دارد
همان بهتر که خر باشم
صبور و باربر باشم میان اجتماع آزاد باشم
باز در چهرهی من می خواند٫که چه ها بر دل من میگذرد
میکند مطلب خود را دنبال٫بچه ها عشق گناه است٫گناه
وای اگر بر دل نو خواسته ای لشکر عشق بتازد
بیگاه می نشینم همه ساعت خاموش٫ساکتم گر چه به ظاهر امّا
در دلم با غم تو غوغایی است٫مبصر امروز حواسم را چو اسمم را خواند
بی خبر داد کشیدم غایب٫رفقایم همگی خندیدند که جنون گشته به وا٫
دل آنها بود پی درس و کتاب٫دل من از پی سودای دگر
من به یاد تو و آن روز بهار که تورا دیدم در جامه ی زرد
تو سخن گفتی امّا نه ز عشق من٫سخن گفتم اما نه زد در بین
با دلم با غم تو دنیایی است ٫لحظه ها فارغ از این دنیایند
